حضرت میم

حضرت میم من!

تو با جایگاه مادر بودنت مترادف تمام خوبیهایی و تضادها در مقابلت سر تعظیم فرود میآورند. منحنی لبخند تو امضای خداست. آغوش مادرانهات پیلهای است که پروانه شدن را به ارمغان میآورد و کلید بهشت میان دستان توست.

تو آن تاج و تخت بیوارثی هستی که جانشین ندارد و نبودش تهیدستی را به ارمغان میآورد.

تو یک تقویم زیبایی که بر شاخ و برگ زندگیام شکوفه مینشانی. نگاهت طعم هندوانه شیرین تابستان را میدهد و چشمانت مثل یک نسیم در گرمای طاقت فرسای مرداد، دلربایی میکند.

ابریشم لالاییهایت مثل خزان، غصه را از دلم فرو میریزد و بودنت برای بخت گیتیام جامهای به رنگ برف پدید میآورد.

تار و پودم! تو تمام دردهایم را از حصار چهارچوب موبایلم و درمانم را چای نبات میدانی اما اگر هزار درد که بر جان داشته باشم، برای هر هزارم درمانم تویی!

تو برایم زیارتگاه امنی هستی که همچون دخیلی از جنس گرد به تو گره خوردهام اما تو هرگز مرا نمیتکانی و غبارم را به دوش میکشی و این ترکیب سپیدی تو با سیاهی من، کلارینههای پیانویی است که آوای عشق مادری را مینوازد و من با رقص واژهها برایت مینویسم مادرم، نگار قلبم، بانوی مخاطب اشعارم، روزت مبارک!

#الهه_مشمول